Τι είναι τα κόκκινα sprites και τα γιγάντια jets που φωτογραφίζονται ψηλά πάνω από μακρινές καταιγίδες;
Τα κόκκινα sprites είναι Παροδικά Λαμπρά Φαινόμενα (TLEs) των ανώτερων στρωμάτων της ατμόσφαιρας, που εμφανίζονται σε ύψος 50 έως 90 km πάνω από την επιφάνεια της Γης, στη μεσόσφαιρα, πολύ πάνω από τις εμπορικές αεροπορικές πτήσεις και τις κορυφές των καταιγίδων. Όταν ένας εξαιρετικά ενεργητικός θετικός κεραυνός νέφους-εδάφους (+CG) εκφορτίζει δεκάδες κουλόμπ φορτίου από ένα εκτεταμένο στρωματοειδές αμόνι, το απότομο quasi-ηλεκτροστατικό πεδίο διεγείρει μόρια αζώτου σε χαμηλή πίεση, που σχηματίζουν λαμπερούς κόκκινους κλώνους για 5 έως 20 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Οι κάμερες mirrorless χαμηλού φωτισμού, στραμμένες σε απόσταση 150–400 km πάνω από καθαρούς ορίζοντες, τα καταγράφουν πολύ πιο εύκολα από το ανθρώπινο μάτι που έχει προσαρμοστεί στο σκοτάδι.
Γιατί το «ουράνιο τόξο φωτιάς» δεν είναι ούτε φωτιά ούτε ουράνιο τόξο;
Το πραγματικό του όνομα είναι περιοριζόντιο τόξο. Τα ουράνια τόξα σχηματίζονται σε σφαιρικές υγρές σταγόνες βροχής απέναντι από τον ήλιο· τα περιοριζόντια τόξα εμφανίζονται 46 μοίρες κάτω από τον ήλιο, στα πάγινα κρύσταλλα των υψηλών cirrus, μόνο όταν ο ήλιος βρίσκεται πάνω από 57,8 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα. Εξαιτίας αυτού του γεωμετρικού ορίου, παρατηρητές βορείως των 55°Β (όπως η Βόρεια Σκωτία ή η Σκανδιναβία) δεν μπορούν ποτέ να δουν ένα από την επιφάνεια της θάλασσας, ανεξάρτητα από την κάλυψη των νεφών.
Μετρούν οι δακτύλιοι ανάπτυξης μέσα στους γιγάντιους χαλαζόλιθους κατακόρυφες διαδρομές ανελκυστήρα μέσα σε μια καταιγίδα;
Όχι. Έρευνες με ραντάρ και αεροσήραγγες επιβεβαιώνουν ότι οι γιγάντιοι χαλαζόλιθοι γενικά κάνουν μία καμπύλη, οριζόντια-προς-τοξοειδή διαδρομή σε ένα ευρύ ανοδικό ρεύμα υπερκυττάρου. Τα εναλλασσόμενα διαυγή και θολά στρώματα απλώς καταγράφουν τις μεταβάσεις μεταξύ περιοχών υψηλού υγρού νερού (υγρή ανάπτυξη, διαυγής πάγος) και ψυχρότερων περιοχών με λιγότερο νερό (ξηρή ανάπτυξη ρίμης, αδιαφανής πάγος πλούσιος σε φυσαλίδες αέρα).
Πώς διακρίνουν οι μετεωρολόγοι έναν ανεμοστρόβιλο φωτιάς από έναν tornado που δημιουργείται από τη φωτιά;
Κλίμακα, διάρκεια και σύζευξη με το νέφος. Οι ανεμοστρόβιλοι φωτιάς είναι δίνες του οριακού στρώματος της επιφάνειας, που προκαλούνται από άνωση και διατμητικές ροές των φλογών, χωρίς σύνδεση με βαθύ νέφος. Οι tornado που δημιουργούνται από τη φωτιά (όπως η δίνη ισοδύναμη με EF3 της πυρκαγιάς Carr το 2018) συνδέονται συνεχώς από την επιφάνεια με τη βάση ενός περιστρεφόμενου pyrocumulonimbus, χιλιόμετρα πάνω.
Γιατί ο ουρανός ανάμεσα σε πρωτεύον και δευτερεύον ουράνιο τόξο φαίνεται αισθητά πιο σκούρος;
Γνωστή ως σκοτεινή ζώνη του Αλέξανδρου (περιγράφηκε από τον Αλέξανδρο Αφροδισιέα περίπου το 200 μ.Χ.), αυτή η ζώνη των 8 μοιρών ανάμεσα στο πρωτεύον τόξο των 42 μοιρών και στο δευτερεύον τόξο των 51 μοιρών φαίνεται σκοτεινή, επειδή οι σταγόνες σκεδάζουν τις ακτίνες που ανακλώνται μία φορά αυστηρά μέσα στις 42 μοίρες (φωτίζοντας το εσωτερικό του πρωτεύοντος τόξου) και τις ακτίνες που ανακλώνται δύο φορές έξω από τις 51 μοίρες, αφήνοντας τη ζώνη ανάμεσά τους χωρίς εσωτερικά ανακλώμενο ηλιακό φως.
Υποστηρίζονται από τη μετεωρολογία τα «φώτα σεισμού» ή τα ιριδίζοντα νέφη πριν από σεισμό;
Τα viral βίντεο που ισχυρίζονται ότι τα ουράνια τόξα-νέφη προβλέπουν σεισμούς σχεδόν πάντα δείχνουν συνηθισμένο ιριδισμό νεφών ή περιοριζόντια τόξα σε φακοειδή ή cirrocumulus νέφη, που εμφανίζονται κάπου κάθε μέρα. Επειδή τα οπτικά φαινόμενα των cirrus με πάγο συμβαίνουν συχνά πάνω από ορεινές ζώνες που είναι επίσης σεισμικά ενεργές, η αναδρομική προκατάληψη συνδέει τα συνηθισμένα οπτικά φαινόμενα του ουρανού με μεταγενέστερους σεισμούς, χωρίς κανέναν αιτιώδη φυσικό μηχανισμό.
Γιατί τα νυχτοφωτεινά νέφη λάμπουν μετά τη δύση του ηλίου το καλοκαίρι;
Τα πολικά μεσοσφαιρικά νέφη σχηματίζονται σε ύψος περίπου 80 έως 85 km, στο πιο κρύο στρώμα της ατμόσφαιρας της Γης το καλοκαίρι (−120 °C), όπου ίχνη υδρατμών παγώνουν πάνω σε νανοσωματίδια μετεωρικού καπνού. Επειδή βρίσκονται πέντε φορές ψηλότερα από τα νέφη του καιρού της τροπόσφαιρας, το ηλιακό φως συνεχίζει να τα φωτίζει από κάτω από τον ορίζοντα μία ή δύο ώρες μετά τη δύση του ηλίου στο έδαφος.
Μπορεί ένα shelf cloud να μετατραπεί ακαριαία σε ευρύ σφηνοειδή tornado;
Ένα shelf cloud (arcus) σηματοδοτεί τον ψυχρό, καθοδικό αέρα που ψύχεται από τη βροχή και απλώνεται προς τα έξω από μια καταιγίδα, ενώ ένας tornado απαιτεί συγκεντρωμένη, επίμονη κατακόρυφη περιστροφή κάτω από τη βάση ενός ανοδικού ρεύματος (συχνά ένα τοπικό wall cloud). Ενώ κατά μήκος των shelf clouds μπορεί να εμφανιστούν ισχυροί ευθύγραμμοι άνεμοι ή σύντομα gustnadoes, ολόκληρο το πολυχιλιομετρικό shelf cloud δεν κατεβαίνει ως ένας γιγάντιος tornado.
Ποια μεταδεδομένα βοηθούν στην επαλήθευση μιας εξαιρετικής φωτογραφίας καιρού;
Κρατήστε το αμετάβλητο αρχικό αρχείο RAW/JPEG με χρονοσφραγίδα EXIF (και απόκλιση UTC), το κατά προσέγγιση αζιμούθιο, την εστιακή απόσταση του φακού (π.χ. 24mm έναντι 200mm), τη διάρκεια έκθεσης και ένα δεύτερο καρέ που λήφθηκε 30–60 δευτερόλεπτα αργότερα. Δύο καρέ με διαφορά μισού λεπτού διακρίνουν αμέσως τα ακίνητα στάσιμα κύματα νεφών ή τα scud από τις περιστρεφόμενες δίνες.
Υποβάλετε έναν άγνωστο ουρανό
Φωτογραφίσατε ένα άγνωστο τόξο άλω, σχηματισμό πάγου ή κύμα νεφών; Μορφοποιήστε την ώρα, το αζιμούθιο και τα στοιχεία του φακού σας χρησιμοποιώντας το εργαλείο ερωτημάτων πεδίου μας.